Οι υπάρχουσες μέθοδοι θεραπείας της αυχενικής οστεοχόνδρωσης στοχεύουν στη μείωση των συμπτωμάτων, στην πρόληψη των επιπλοκών, στη διακοπή της περαιτέρω καταστροφής του χόνδρου και του οστικού ιστού της σπονδυλικής στήλης και στην πρόληψη της αναπηρίας του ασθενούς.
Η οστεοχόνδρωση είναι μια παθολογική εκφυλιστική-καταστροφική διαδικασία που προσβάλλει πρώτα τον μεσοσπονδύλιο δίσκο και μετά τον ίδιο τον σπόνδυλο.
- Θετική δυναμική στο 97% των περιπτώσεων. Τα αποτελέσματα της πορείας θεραπείας επιβεβαιώνονται με εικόνες μαγνητικής τομογραφίας ελέγχου.
- Χωρίς παρενέργειες. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην κλινική είναι ασφαλείς και δεν έχουν παρενέργειες.
- Μακράς διάρκειας αποτέλεσμα. Η θεραπεία ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο εμφάνισης νέων κηλών σε άλλα τμήματα, καθώς και την υποτροπή της κήλης.
Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί η οστεοχονδρωσία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης αμέσως μετά την εμφάνιση των πρώτων σημείων της νόσου.
Μηχανισμοί ανάπτυξης οστεοχονδρωσίας
Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από σπονδύλους και τους μεσοσπονδύλιους δίσκους που βρίσκονται ανάμεσά τους. Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος έχει ένα πηκτοειδή πολφικό πυρήνα στο κέντρο, που περιβάλλεται στην περιφέρεια από έναν πυκνό ινώδη δακτύλιο. Ο πολφικός πυρήνας είναι υδρόφιλος - κορεσμένος με υγρασία και έχει υψηλή ελαστικότητα. Λόγω των ελαστικών ιδιοτήτων των μεσοσπονδύλιων δίσκων, εξασφαλίζεται η απορρόφηση των κραδασμών και η κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης.
Σε άτομα άνω των 20 ετών, οι δίσκοι αρχίζουν να χάνουν σταδιακά την ελαστικότητά τους. Αυτό οφείλεται στην εξάλειψη των αγγείων που τροφοδοτούσαν τους δίσκους και η περαιτέρω παροχή αίματος συμβαίνει λόγω της διάχυσης από τα παρακείμενα σπονδυλικά σώματα. Στον ιστό χόνδρου, λόγω έλλειψης θρεπτικών συστατικών, οι διαδικασίες αναγέννησης επιβραδύνονται - ο δίσκος αρχίζει να "γερνάει". Αρχικά, ο pulposus πυρήνας αφυδατώνεται, χάνει την ελαστικότητά του και γίνεται επίπεδος, γεγονός που αυξάνει το φορτίο στον ινώδη δακτύλιο. Μικρορωγμές, ζώνες τεντώματος, ρήξεις και αποκόλληση εμφανίζονται στη δομή του δακτυλίου.
Ο εκφυλισμένος δίσκος προεξέχει προς τον σπονδυλικό σωλήνα και ερεθίζει τις νευρικές απολήξεις των υποδοχέων του πόνου που βρίσκονται στον οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο.
Χαρακτηριστικά της παθολογικής διαδικασίας στην αυχενική οστεοχόνδρωση σχετίζονται με την ανατομική δομή αυτού του τμήματος της σπονδυλικής στήλης: διαφορετική δομή και μέγεθος των αυχενικών σπονδύλων, πυκνότερη άρθρωση στις μεσοσπονδύλιες αρθρώσεις και υποανάπτυκτο μυϊκό πλαίσιο. Με παρατεταμένο στατικό φορτίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης (εργασία σε υπολογιστή), οι αδύναμοι μύες δεν υποστηρίζουν καλά το κεφάλι και το κύριο φορτίο πέφτει στη σπονδυλική στήλη.
Η θεραπεία της αυχενικής οστεοχονδρωσίας σε μια επαγγελματική κλινική πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας μια μοναδική τεχνολογία που βασίζεται σε συνδυασμό χειρωνακτικής θεραπείας, ηλεκτροφόρησης και φωτοδυναμικής θεραπείας με λέιζερ.
Οι κύριοι λόγοι που οδηγούν στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας:
- Συγγενείς ή επίκτητες ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης.
- Φυσικές διαδικασίες γήρανσης του σώματος.
- Γενετική προδιάθεση.
- Μακροχρόνιες στατικές και δυναμικές υπερφορτώσεις της σπονδυλικής στήλης: αναγκαστική στάση, σωματική αδράνεια.
- Πάθος για αθλήματα επικίνδυνα για τη σπονδυλική στήλη: επαγγελματική πάλη.
- Κάπνισμα.
- Αυτοάνοσες ασθένειες που επηρεάζουν τον συνδετικό ιστό - κολλαγένωση.
- Ακατάλληλη διατροφή με υπεροχή υδατανθράκων και λιπαρών τροφών, με ανεπάρκεια πρωτεϊνών, βιταμινών, μικρο- και μακροστοιχείων.
- Υπερβολικό βάρος, παχυσαρκία.
- Τραυματισμοί και παθήσεις της σπονδυλικής στήλης.
Στάδια ανάπτυξης της αυχενικής οστεοχονδρωσίας
Στην ανάπτυξή της, η αυχενική οστεοχονδρωσία, ως ασθένεια, περνά από διάφορα στάδια:
Στάδιο Ι. Η αρχική περίοδος χαρακτηρίζεται από τοπικό πόνο στην περιοχή του αυχένα, ο οποίος εντείνεται κατά την στροφή και την κλίση του κεφαλιού. Υπάρχει ομαλότητα της αυχενικής λόρδωσης και μυϊκή ένταση. Αρχίζουν οι μορφολογικές αλλαγές στη δομή των μεσοσπονδύλιων δίσκων: ξήρανση του πολφικού πυρήνα, ρωγμές στον ινώδη δακτύλιο.
Στάδιο II. Ο πόνος στον αυχένα εντείνεται και ακτινοβολεί στο χέρι και τον ώμο. Εμφανίζονται έντονοι πονοκέφαλοι, αδυναμία και μειωμένη απόδοση. Η καταστροφή του ινώδους δακτυλίου συνεχίζεται, εμφανίζονται σημάδια παθολογικής κινητικότητας και αστάθειας των σπονδύλων.
Στάδιο III. Ο πόνος στον αυχένα είναι έντονος και συνεχής, που ακτινοβολεί στα χέρια και τους ώμους. Οι μύες των χεριών γίνονται αδύναμοι, και υπάρχει μούδιασμα στα άνω άκρα. Οι ασθενείς εμφανίζουν πονοκεφάλους, ζάλη και προβλήματα προσανατολισμού στο χώρο. Σε αυτό το στάδιο, ο ινώδης δακτύλιος καταστρέφεται πλήρως. Ο πολφώδης πυρήνας δεν είναι σταθερός, εκτείνεται πέρα από τους σπονδύλους και εισέρχεται στον σπονδυλικό σωλήνα σχηματίζοντας κήλη. Η κήλη προεξοχή συμπιέζει τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία, γεγονός που οδηγεί σε κακή κυκλοφορία στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Στάδιο IV. Αυτό είναι το τελικό στάδιο της νόσου. Ο χόνδρος των μεσοσπονδύλιων δίσκων αντικαθίσταται από συνδετικό ιστό και γειτονικά τμήματα της σπονδυλικής στήλης εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία. Οι αρθρώσεις αναπτύσσονται μαζί και γίνονται ακίνητες (αγκύλωση). Η κατάσταση του ασθενούς είναι σοβαρή: έντονος πόνος όχι μόνο στον αυχένα, αλλά και στους βραχίονες, στο στήθος, ανάμεσα στις ωμοπλάτες, σημεία εγκεφαλοαγγειακού ατυχήματος, διαταραχές ευαισθησίας. Αυτή είναι μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό.
Η επιτυχία της θεραπείας εξαρτάται κατά 90% από την εμπειρία και τα προσόντα του γιατρού.
Δωρεάν διαβούλευση και διάγνωση με γιατρό
- Χειροπράκτης
- Σπονδυλόλογος
- Οστεοπαθητικός
- Νευρολόγος
Κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης, πραγματοποιείται ενδελεχής διάγνωση ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης και κάθε τμήματος. Ένας έμπειρος γιατρός καθορίζει ακριβώς ποια τμήματα και οι ρίζες των νεύρων εμπλέκονται και προκαλούν συμπτώματα πόνου. Με βάση τα αποτελέσματα της διαβούλευσης, παρέχουμε λεπτομερείς συστάσεις για τη θεραπεία και, εάν είναι απαραίτητο, συνταγογραφούμε πρόσθετα διαγνωστικά.
Διαγνωστικά
Η διάγνωση της οστεοχόνδρωσης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης γίνεται με βάση: παράπονα ασθενών, χαρακτηριστική κλινική εικόνα, ιατρικό ιστορικό, δεδομένα από νευρολογική και ορθοπεδική εξέταση του ασθενούς με σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους: ακτινογραφία, μαγνητική και αξονική τομογραφία, αποτελέσματα λειτουργικών εξετάσεων.
Αφού κάνει μια ακριβή διάγνωση, ο γιατρός αποφασίζει πώς να θεραπεύσει την οστεοχόνδρωση του αυχένα σε έναν δεδομένο ασθενή, ποια τεχνική πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε μια συγκεκριμένη περίπτωση.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
Η αυχενική οστεοχόνδρωση αντιμετωπίζεται συμπτωματικά, κυρίως με συντηρητικές μεθόδους, οι οποίες περιλαμβάνουν:
- Φαρμακευτική θεραπεία, η οποία περιλαμβάνει παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μυοχαλαρωτικά, βιταμίνες Β.
- Μέθοδοι φυσικοθεραπείας: ηλεκτροφόρηση, θεραπεία με λέιζερ.
- Χειροκίνητη θεραπεία.
- Βελονισμός.
- Θεραπευτική άσκηση.
Η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται εξαιρετικά σπάνια όταν υπάρχει πραγματική απειλή εγκεφαλικού επεισοδίου, παράλυσης ή όταν διαταράσσεται η λειτουργία των εσωτερικών οργάνων.
Σε αυτό το στάδιο ανάπτυξης της ιατρικής επιστήμης, είναι αδύνατο να θεραπευθεί πλήρως η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, αλλά είναι δυνατό να αποφευχθεί η περαιτέρω πρόοδος της παθολογικής διαδικασίας και να σταθεροποιηθεί η κατάσταση του προσβεβλημένου τμήματος της σπονδυλικής στήλης.
Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση και η ήπια φύση των θεραπευτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται καθιστούν δυνατή την αποτελεσματική αντιμετώπιση ακόμη και προχωρημένων μορφών αυχενικής οστεοχόνδρωσης.
Οι κύριες μέθοδοι θεραπείας της αυχενικής οστεοχόνδρωσης σε μια σύγχρονη κλινική
Χειροκίνητη θεραπεία και οστεοπαθητική. Αυτή η μέθοδος χειροκίνητης πρόσκρουσης σε προβληματικές περιοχές της σπονδυλικής στήλης, σκοπός της οποίας είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής φυσιολογικής θέσης των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι τσιμπημένες νευρικές ρίζες της σπονδυλικής στήλης εξαλείφονται και οι μύες του λαιμού στην περιοχή των παθολογικών αλλαγών χαλαρώνουν.
Η ηλεκτροφόρηση είναι μια μέθοδος χορήγησης φαρμάκων απευθείας στο προσβεβλημένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Συνταγογραφούνται φάρμακα για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, την ανακούφιση από τη φλεγμονή και τους μυϊκούς σπασμούς.
Φωτοδυναμική φωτοθεραπεία. Η μέθοδος βασίζεται στην ικανότητα ενός φωτοευαίσθητου φαρμάκου να ενεργοποιείται υπό την επίδραση της ακτινοβολίας λέιζερ. Ένα στρώμα φαρμακευτικής ουσίας εφαρμόζεται στο δέρμα στην περιοχή του προσβεβλημένου τμήματος, το οποίο, διεισδύοντας σε βάθος 10-13 cm στον ιστό, έχει αντιφλεγμονώδες και αναλγητικό αποτέλεσμα.
Η τεχνική τριών συστατικών του συγγραφέα, συμπεριλαμβανομένης της χειροκίνητης θεραπείας, της ηλεκτροφόρησης και της θεραπείας με λέιζερ, σας επιτρέπει να ανακουφίσετε γρήγορα τον πόνο, να αφαιρέσετε το πρήξιμο των γύρω ιστών, να βελτιώσετε την παροχή αίματος στην περιοχή της φλεγμονής και να ενεργοποιήσετε τις μεταβολικές διεργασίες του χόνδρινου ιστού των κατεστραμμένων μεσοσπονδύλιων δίσκων. Στόχος της θεραπείας δεν είναι μόνο η μείωση του πόνου και η βελτίωση της κατάστασης του ασθενούς, αλλά επίσης, επηρεάζοντας διάφορα μέρη της παθολογικής διαδικασίας, να σταματήσει η περαιτέρω καταστροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων και η καταστροφή των ίδιων των σπονδύλων.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας του αυχένα σε μια σύγχρονη κλινική έχουν δοκιμαστεί στα καλύτερα κέντρα χειρωνακτικής θεραπείας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, είναι ασφαλείς, αποτελεσματικές, δεν έχουν ουσιαστικά αντενδείξεις και είναι καλά ανεκτές από ασθενείς ακόμη και σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες.
Ο ασθενής θα λάβει συστάσεις για το τι πρέπει να γίνει για την αυχενική οστεοχόνδρωση μετά από διαβούλευση με νευρολόγο, ανάλογα με το στάδιο της νόσου, τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, τις συνακόλουθες παθολογίες και τα αποτελέσματα της εξέτασης.